hola chicas og chickens

ótrúlega gaman að vera svona heima, maður sefur í góðu rúmi og talar íslensku. Gerist ekki betra! Það er ýmislegt að frétta af mér... set þetta bara í punkta

- Boltinn er kominn á fullt, búnar með 3 leiki. Vorum svo heppnar að fá Val og KR í fyrstu tvo leikina. Stutt sagt þá fengum við 0 stig útúr þessum leikjum - en jákvæðast var að við stóðum svona ótrúlega vel í KRingunum og komumst í 1-0 og svo 2-1... og þannig var það í hálfleik. Svo náðum við því miður ekki að halda það út, og enduðum á að tapa 2-3. Samt ótrúlega margt jákvætt úr þeim leik sem við tókum svo með okkur í útileik á móti HK/víkingi og unnum þær 2-0 síðustu helgi!

- Svo er það Völsungur á morgun í bikarnum, leiðin liggur á Húsavík þar sem ég fæddist - jújú ég er fædd á Húsavík og bara stolt af því. Þetta verður hörkuleikur og við verðum að hafa fyrir því að komast áfram, það er alveg klárt mál. Við erum allar líka mjög spenntar fyrir því að keppa á móti Breiðabliki á Akureyrarvelli á þriðjudaginn!! ÞAR verður sko engin miskunn sýnd - og mega þær teljast mjööög heppnar ef þær fara héðan með 3 stig.

- Ég er byrjuð að vinna á fullu, stend bakvið afgreiðsluborðið í Pennanum niðrí bæ og bjarga heiminum með því að útvega fólki ritföng og bækur. Hvar væri heimurinn án mín?

- já einmitt


best að hætta núna

hvað segja klakabúar þá...

Svo ég byrji aðeins á að svekkja ykkur þá er búið að vera þægilega hlýtt hjá mér undanfarið, 12-20+ hiti og sól! Ekkert betra en þegar veðrið er gott og maður getur verið að væflast um á stuttermabol!

Það er búið að vera slatti að gera í boltanum, við spiluðum mót síðasta sunnudag hérna á vellinum okkar. Það var 7 á móti 7 sem er alltaf gaman. Reyndar náðum við ekki að vinna sem var svekkjandi, því við töpuðum í undanúrslitum í vítaspyrnukeppni! Ég veit ekki alveg hvað er að frétta af þessum vítaspyrnukeppnum hjá okkur, en þetta lið getur bara ekki unnið svoleiðis!! Ég tók eitt stykki og kláraði að sjálfsögðu.

Hressandi saga þá laug ég að þjálfaranum mínum á 1. apríl að ég væri ólétt.. hann fór alveg úr límingunum og hann ásamt aðstoðarþjálfaranum voru komnir með skothelt plan eftir miklar rökræður (segja þeir)... en planið var semsagt að fá mig til að kreista krakkann úr mér eftir 5 mánuði svo ég gæti spilað næsta season. Gott plan jólasveinar! Nei nei þeim var mikið létt að heyra að þetta var aprílgabb! hefði bara verið til í að vera fluga á vegg þegar þeir voru að ræða þessi mál hahaha

Núna er bara örstutt í að ég komist HEIM aftur! :) þvílík hamingja!! óje... 

Aldrei hefði mig grunað að Ameríka myndi laða fram hollustuhliðina á mér (hélt að ég hefði enga) en ég get upplýst ykkur um það gott fólk að um daginn að ég stóð sjálfa mig að verki við að moka brokkolíi á disk og éta það hrátt. Fyrir ekki svo löngu síðan fannst mér brokkolí algjört ógeð... aðallega kannski þvi ég hafði aldrei smakkað það hehe... En jújú núna æði ég á hverjum degi að salatbarnum í skólanum og moka á hann káli, gulrótum, gúrkum, tómötum og brokkolí... Reyndar fæ ég mér nú dressingu bara svo maður þorni nú ekki upp, en ég er bara orðin alveg svakalega mikið hollustufrík! Jeminn segi ég bara.

Þannig að þið sem bíðið í ofvæni eftir að sjá mig koma heim með kranabíl akfeita frá hamborgaralandi – kemur

Ég er orðin hrikalega spennt að komast heim í byrjun maí – nóg að gera, byrja strax að sparka aftur fyrir Þór, hlakka svo mikið til að hitta stelpurnar aftur! og Mola og Dragga náttúrulega líka hehe... Svo mæti ég fljótlega eftir heimkomuna í fermingu hjá “litlu” systu Kolbjörgu! Þessir ungar vaxa svo hratt, maður veit bara varla af og þá eru þau farin að haga sér eins og fullorðið fólk... Hún verður nú alltaf samt litla systa hehehe sleppur ekkert við það! sama hversu fullorðin hún verður :)

Það er svo undarlegt hvað tíminn líður hratt. Mér finnst ekkert langt síðan að ég var bara lítil með engar áhyggjur nema kannski hvað ég ætti að gera nákvæmlega þann daginn! Alltíeinu núna er maður orðinn hálf fertugur og er bara í háskóla og er farinn að hugsa alltof mikið um framtíðina. Afhverju þarf maður að láta svona – afhverju er alltaf búið að plana lífið fyrir alla fyrirfram? Fara í grunnskóla – fara í framhaldsskóla – fara í háskóla – gifta sig og eignas börn og hús – finna vinnu og svo bara lifa þannig það sem eftir er. Hvað ef mann langar ekkert að vera eins og allir hinir? Maður var aldrei spurður að því. Það er bara ætlast til af manni af samfélaginu að fara í þessa röð eins og rolla sem á að fara í rýjun. Kannski vil ég hafa tíma inná milli til að sjá heiminn! eða semja tónlist! eða bara sitja og rífa í hárið á mér! Bara það að hafa komið hingað finnst mér að ég hafi aðeins breytt til, og með því að hafa farið til danmerkur í lýðháskóla finnst mér líka hafa verið góð ákvörðun. En samt hugsa ég oft um allt sem mig langar til að gera – og svo hugsar maður, ja en ég hef nú engan tíma fyrir þetta alltsaman, því ég þarf að klára skólann, inná milli spila fótbolta (því það er nú hálfgerð vinna orðin hjá mér núna til að borga fyrir námið) og vinna á hverju sumri.

Við eigum bara eitt líf og ég vona sannarlega að ég geti búið til tíma fyrir sjálfa mig inná milli til að gera allt sem mig langar til að prufa – bara svo ég þurfi ekki að sjá eftir neinu.

Ég vil nú ekkert að fólk misskilji þessar pælingar mínar, ég er algjörlega ánægð með mitt og mína, ég hugsa bara oft um eitthvað svona, því stundum líður mér eins og ég sé að missa af einhverju. Bara það að fara til New York fékk mig til að skilja að það eru svo margir staðir í heiminum sem eru þess virði að sjá og koma til, og ég vona sannarlega að ég komist allt sem mig langar í framtíðinni!

Ég var að lesa frétt um konu í Kansas sem neitaði að standa upp af klósettinu í tvö heil ár. Það er búið að kæra kærastann hennar fyrir að eiga sök á þessu. Hann segist samt ekki hafa getað fengið hana til að standa upp, og hann færði henni bara mat og drykk og sá um hana þannig... Þegar hann loksins hafði samband við lögreglu til að fá hjálp, þá var klósettsetan föst við konuna, og það varð að taka setuna af og fara með konuna uppá spítala með setuna fasta við sig. 

Ókei kannski gat maður ekki losað almennilega... eða var með slæma blöðrubólgu og gat bara pissað einum dropa í einu... en í tvö ár?? er það ekki full gróft... Og hvað með kærastann... 

"hmm ókei elskan mín ekkert mál, ég bara færi þér morgunmatinn á klósettið"... 

"já hérna... ókei ég kúka þá bara útá lóð eða eitthvað... fer ekki bara vel um þig elskan?!"...

"Viltu ekki fara að sturta niður kannski ástin mín svo við stíflum ekki?"...

Nei ég segi svona þetta er náttúrulega ekkert fyndið, ég meina það er klárlega eitthvað að þegar maður lætur svona. 

langaði bara að segja ykkur frá þessu... endilega komið með eh góða kenningu um ástæðu þessa hehe

kv Rakel sem situr ekki árum saman á klósettinu... mesta lagi hálftíma ef hún er með Andrésblað við hönd. 

Jæja þá er Addi farinn og skólinn byrjaður aftur... úff. En það er svosem ágætt líka, þá er farið að styttast í að ég komi heim aftur! Ég er búin að fá flug 8. maí :)

En þetta blogg er því miður ekki hamingjublogg samt. Fyrir einhverju síðan fann ég náttúruverndarsinnan í mér. Ég er rétt svo búin að jafna mig á þessu, svo að núna held ég að ég sé tilbúin til að segja frá.

Mér hefur alltaf þótt gaman að fara í dýrabúðir, bara til að skoða og sjá hvað er til. Þið vitið tékka aðeins á því hvað hamstrarnir eru krúttlegir og svona. Svo ég var nú heldur betur spennt þegar ég sá ameríska dýrabúð í mollinu! Ég vildi í alvöru óska þess að ég hefði aldrei stigið fæti þarna inn... Það fyrsta sem ég sá voru tveir heilir veggir af búrum, sem voru svona sirka meter sinnum 60 cm eða eitthvað – og inní þeim voru hvolpar! Þeir voru allir liggjandi eins og slytti á einhverri grind sem átti að vera gólf, og hreyfðust varla. Mér fannst nógu slæmt að geyma hunda í búrum, en svo komst ég að því að þeir eru svona orkulitlir útaf þvi að þeim eru gefin enhver deyfilyf, svo að það sé hægt að hafa þá í búrunum! Og líka svo að fólk geti fengið að klappa þeim án þess að þeir hafi rænu á að reyna að flýja eða hvað sem þeim dettur í hug. Og svo voru einhverjir krakkabjánar að berja á glerið hjá þeim og garga.

            Ég varð nú eiginlega bara að komast þarna út – en hélt áfram að skoða því að ég bjóst ekki við að þetta gæti orðið verra. Svo sá ég svolítið furðulegt, haug af litlum glösum sem líktust pissuprufum. Þau voru full af vatni, og í hverju var lítill fiskur. Ég var nú viss um að þetta væru einhverjir plastfiskar eða eitthvað, því enginn þeirra hreyfði sig. Svo kom ég nær og sá að þetta voru sprelllifandi fiskar, bara búnir að missa viljann til að synda vegna innilokunarkenndar gæti maður giskað á. Ef ég myndi búa í svo litlu rými að ég gæti ekki einu sinni snúið mér við eða klórað mér í rassgatinu þá myndi ég líka standa grafkjur og hata lífið. Mér datt í hug að vera hetja og kaupa öll pissuglösin og fara svo og frelsa litlu greyin. Líklega myndu þeir allir deyja samstudis vegna víðáttubrjálæðis.

            Afsakið en ég skil engan vegin hvernig þetta er hægt. Auðvitað er ekkert frábært kannski að setja fiska í búr, þó þau séu stór og þeir hafa aðra fiska til að dandalast með, en að segja þá í lokað rými sem er 10 fersentimetrar er bara illa gert! Allavega hefur mér aldrei dottið í hug að vorkenna gullfiskum mikið, því að jújú við skulum viðurkenna það að þeir stíga ekki í vitið, og þeir virðast eiga gott líf og einfalda tilveru í búrinu sínu. En þarna dauðvorkenndi ég greyjunum.

Jæja ég er farin...

kv. Rakel Fiskaverndari   

Sæl!

Síðasta mánudag kom Addi í heimsókn til mín, og ég var reyndar í miðannarviku svo að við gerðum nú ekki mikið annað en að hanga uppá herbergi í skólanum og annað slagið rölta í mat og svona.. kiktum á völlinn líka og lékum okkur með bolta. Þeir eru alveg að verða búnir með rosa flotta stúku við völlinn, líst vel á það!

            Svo fórum við á þriðjudagskvöldið út að borða með Elinu, Katie, Lindu og Antoniu, því að Elin átti afmæli á föstudeginum eftir – og þær voru svo allar að fara í spring brake til Miami á föstudeginum svo við héldum bara uppá þetta á þriðjudegi. Ég og Katie gáfum henni rosa fyndið kort, ef einhver kannast við Greys Anatomy (sem er uppáhaldið hennar Elinar) þá ættuð þið að skilja þetta, en framan á stóð: First there was McSteamy – then McDreamy (og svo innaní:) Then there was McOLDIE... hehe hún var svona ágætlega sátt við þetta hehe...

            Núna erum við búin að vera að eyða helginni í New York, og það er bara búið að vera gaman! Við komum hingað á föstudeginum – og fórum beint að tékka inn á hótelið, en við vorum svo heppin að finna ódýrt herbergi á netinu, á rosa góðum stað líka... hótelið er bara beint á móti Madison Square Garden, rétt hjá Times Square. Reyndar kom svo í ljós að þetta er ekkert besta hótel í heimi hehe en það er bara snilld fyrir fátæka námsmenn! Það var nú eitthvað byrjað að úða – en við héldum nú áætlun og röltum af stað til Metropolitan Museum of Art (trúið ekki hvað ég var spennt!!) svo fór nú bara að mígrigna og þetta reyndist vera aðeins lengra labb en við höfðum reiknað með – því að næstum því tvem tímum síðar stukkum við innum dyrnar RENN blaut!! Við vorum búin að vera með einhverja íslenska hörku og neituðum þörfinni fyrir regnhlíf fyrr en það var eiginlega orðið of seint. Nei þá var fjárfest í einni forláta... hún stóð fyrir sínu þar sem eftir var. Ég tók nú fljótt gleði mína samt... Þvílíkt sem þetta er flott safn.... við náðum ekki einu sinni að skoða alveg allt. Ekki séns að maður komist yfir allt sem er þarna í einu! Við völdum aðeins úr og skoðuðum mest grísku og rómversku fornlistina, alla málverkadeildina (MIKIÐ!! og vááá...) og svo kíktum við á nútímalistina – sumt var nú svolítið spes, en gaman að sjá það líka. Mér dauðbrá reyndar þegar við löbbuðum inn í herbergi og þar var risastór mannætuhákarl í búri – ekki lifandi samt hehe... En fyrir þá sem ekki vita þá er ég með hræðilega fóbíu fyrir svona hákörlum síðan ég var dyggur áhorfandi Baywatch hérna í denn. Óþarfi líklega að segja frá því, en David Hasselhoff slapp alltaf lifandi.

            Svo eftir það kíktum við á sýningu sem er í gangi hjá þeim núna með Gustave Courbet. Ég var nokkuð hrifin af sumum verkunum þar. Síðast röltum við aðeins í gegnum egypsku deildina... ég þarf að skoða hana betur næst þegar ég kem – því þegar þarna var komið sögu þá voru fæturnir að fara í verkfall. Þeir voru ekki sáttir við þetta álag + gamalt rigningarvatn í skónum sem neitaði að þorna. Það var enn meiri rigning þegar við komum út, svo að við gripum bara taxa heim.

            Á laugardeginum var bara rölt um borgina og kíkt í búðir og slappað af. Við fundum írskan bar þar sem við settumst inn og gátum horft á fótbolta! Yndislegt... Svo kíktum við nú bara á Fridays um kvöldið og ég fékk mér það sama og ég fæ mér alltaf... chicken Alfredo.. nammmm...

            Sunnudagurinn var svo svipaður bara, rölt og svona. Það var komið betra veður – sól og hætt að rigna. Það var bara stuð á okkur að væflast um. Addi ákvað að styðja upprennandi stjörnu NY borgar, Finesse, og kaupa af honum fyrsta geisladiskinn hans. Hann stóð semsagt útá götu og reyndi að selja þetta meistaverk – Coming Through – og hann veiddi Adda alveg glóðvolgan á meðan við biðum eftir grænum kalli. Við eigum eftir að hlusta á gripinn, því að ég er hrædd um að það gæti verið vírus í þessu fyrst hann keypti þetta á götuhorni í NY. Maður veit aldrei! hehe... Addi er sáttur, því að hann græddi tvo dollara segir hann. Finesse ætlaði semsagt að selja hann á 10 dollara, en honum fannst Addi svo kúl að hann fékk spes tilboð, 8 dollara. Ekki á hverjum degi sem maður dettur svona í lukkupottinn!

Núna er mánudagur, og við erum komin aftur til Bridgeport. Ánægð með helgina!